Ćutanje

Ovaj oblik ponašanja se može često susresti u raznolikim obredima slovenskih naroda. Jedna od osnovnih uloga svojevoljnog prestanka govora jeste udaljavanje pojedinca od svakodnevnog i uobičajnog oblika ponašanja. Samim tim se omogućava stupanje u delokrug onostranog, i upravo te osobine nastoje poprimiti učesnici različitih obreda, kao što je slučaj u okviru maskirnih povorki. Isto tako primereno će biti i da tokom mnogobrojnih magijskih radnji vlada muk. Odbacujući sve što ih veže sa ovim svetom osobe koje izrađuju amajlije ili vrše različita zazivanja bile bi pri tome neme kao i nage, kako bi onostrane sile mogle nesmetano delovati. Ovo odsustvo govora takođe je i znak poštovanja samog svetog mesta na kojem se obred izvršava, što se vidi prilikom različitih rituala poput uzimanja nenačete vode, gde se vodi računa da ljudski govor ne naruši svetost. Istovremeno, ćutanje je i oblik zaštite pojedinca, koji ćuteći a ponekad i držeći amajliju u ustima, onemogućava spoljašnje uticaje da mu naude.