Vilino kolo

Ovaj naziv srećemo u nekoliko toponima na južnoslovenskom prostoru. Tako se imenuju mesta na kojima su, prema predanju, igrale vile, o čemu svedoče polulukovi ili kružnice bujnije trave, često ispunjeni pečurkama. U pitanju je pojava koja prati rast određenih vrsta gljiva. Njihova micelija se rasprostire radijalno, ostavljajući središe u kom su potrošene hranljive materije usled čega se i trava suši, što je opasano delom sa bujnijom travom čije napredovanje omogućava aktivnost gljiva, koje sa pogodnim uslovima izbijaju na površinu. Postojala je bojazan od uništavanja ovih vilinskih kola pa su najčešće ostavljana netaknuta. Slična verovanja raširena su među mnogim narodima koji ovu pojavu imenuju kao vilinski, veštičiji ili magijski krugovi.