Svarog

Bitno je istaći da jedino spominjanje ovoga božanstva nalazimo u Ipatijevskom letopisu. Sam letopis načinjen je u XV veku i sastoji se iz nekoliko starijih spisa od kojih je jedan i „Povest minulih leta“. U njemu se nalazi dodatak sa slovenskim prevodom hronike grčkog pisca Jovana Malala iz VI veka. U toj dopuni se imena grčkih bogova Hefesta i Heliosa prevode kao Svarog i Dažbog. Na osnovu samog izjednačavanja ne može se utvrditi koje od Hefestovih osobina odgovaraju ovom božanstvu odnosno po kojoj osnovi su oni izjednačeni, stoga ne možemo znati tačnu funkciju Svaroga. Uz pomoć etimologije donose se raznolike pretpostavke, tako se Svarog proglašava nebeskim božanstvom, zaštinikom braka, pokroviteljem kovača, bogom vatre ili se ističe njegova očinska uloga napomenuta u letopisu. Međutm, oko ovih pretpostavki i dalje nema usaglašenosti.