Svarožić

Božanstvo pod ovim imenom privi put će zabeležiti zapadnoevropski hroničari u XI opisujući raskošni hrama u gradu Radgostu. Kasniji hroničari prema ovom gradu imenuju i samo božanstvo. Zabeležen kao Zuarasici, Suarasiz, pominjan je kao božanstvo rata a ujedno i kao najpoštovaniji među lokalnim stanovništvom. Pored ovih izvora par vekova kasnije u ruskim spisima pronalazimo ime Svarožič kao naziv za sveti oganj. Tako ovaj teonim predstavlja jedinu sponu između verovanja Istočnih i Zapadnih Slovena. Očigledna je sličnost u imenu ovog božanstva i Svaroga, a nastavak -ić (-ič,-ici,-iz ) često se tumači kao patronim, pa se lako izjednačava sa Dažbogom koji se pominje kao “sin Svarogov”. Međutim isti nastavak može označavati i jednostavnu umanjenicu te bi Svarožić bio mladi, odnosno mali Svarog.