Ugao

Njime se može predstaviti čitav dom, a sama reč za prebivalište ljudi koju upotrebljavaju Južni Sloveni proizilazi upravo iz korena *kǫt. Ovaj deo kuće predstavlja granicu između poznate unutrašnjosti i nepoznatog, koje se nalazi spolja. Time sam ugao biva u stanju neodređenosti kao graničnik između znanog i neznanog. Slično pragu, međi ili raskršću. Uravo zato će u kutu biti vršeni raznovrsni rituali. Prevashodno oni koji se tiču graničnih obreda u životu pojedinca, zato se dete polagalo u uglove, mlada bi ih čašćavala po ulasku u novi dom, dok mi mrtvi bili polagani s glavom prema uglu. U njima bi se polagali i svi ritualni predmeti korišteni tokom godine, poput vrbe kojom se šibalo ili poslednjeg snopa. Takav kut u kome su vršeni svi glavni rituali među Istočnim Slovenima nosio je naziv prednji, sveti odnosno krasni ugao, a pored njega tu su i ugao sa peći, ženski ili zadnji i ugao kod vrata. Međutim ugao je ujedno i tačka koja je najudanjenija od centra kuće, a budući granicom njega će pohoditi i različita bića graničnog prostora, poput kućnog duha - domovoja. Isto tako u kutu će biti nastanjena i zmija čuvarkuća koja otelotvoruje pretke. Ova povezanost predaka sa domom koji su nastanjivali uviđa se prilikom zadušnica i drugih preznika posvećenih precima u kojima se oni čašćavaju posredstvom uglova.